بيانيه اتحادیه نیروی کار پروژه ای به مناسبت 11 ارديبهشت 93

93/02/27

گرامي باد اول ماه مه روز رزم مشترك كارگران جهان

وحدت طبقاتي زحمتكشان جهان در اول ماه مه روز جهاني كارگر، جدي ترين و ملموس ترين دستاوردي ست كه هر ساله يادآوري مي كند كه ما كارگران، صاحب توان و قدرتي جهانگير هستيم. قدرتي كه اگر در ارتباطي مداوم و سازمان يافته قرار گيرد، هيچ نيرويي را ياراي مقابله با آن نيست. طبقه كارگر در اين روز به رغم محدوديت هاي بيشمار براي به صحنه در آوردن همه ي نيروي خود، باز هم هراس بر دل صاحبان سرمايه و حاميان و نمايندگان سياسي شان در قدرت مي اندازد. همين هراس است كه صاحبان قدرت را بر آن مي دارد تا امكان اين قدرت نمايي را از كارگران سلب كنند. اين بدان معني ست كه دشمنان طبقاتي ما توان و نيروي بالقوه ي ما را مي شناسند و با تمام قدرت از بالفعل شدن آن جلوگيري مي كنند.

گويا اين خود طبقه ي كارگر است كه هنوز اعتماد به نفس لازم را براي به رخ كشيدن توان و اعمال قدرت به دست نياورده. روز جهاني كارگر اين فرصت را به ما مي دهد تا نيروي طبقاتي خود را در جهان ببينيم، فرصتي است تا صف واحد طبقاتي را تشكيل دهيم و فرياد برابري خواهانه و ضد تبعيض و ستم طبقه ي كارگر را به گوش جهانيان برسانيم. نيروي طبقاتي خودمان را باور كنيم و آن را به دشمنان برابري و بهره كشان تحميل نماييم. سرمايه داران هرگز با خواهش و اصرار بر قانون و اخلاق، از سود خويش، كه با تضييع حقوق ما به دست مي آورند، كوتاه نخواهند آمد. براي به دست آوردن تنها اندكي از حقوق غارت شده مان، هيچ راهي جز متشكل شدن و يكي كردن نيروي طبقاتي مان نداريم. پس روز اول ماه مه را آغازي براي وحدت كارگران و زحمتكشان قرار دهيم و تلاش كنيم تا با كشف توان خود كه تعيين كننده ي مسير تاريخ آينده ي جهان است، به خود باوري برسيم و با سازمان يابي و تحميل تشكل هاي مستقل صنفي خود، بيداد و ستم سرمايه داران را پس بزنيم و همراه با زنان و مردان كارگرِ همه ي كشورهاي جهان، نظم سرمايه داري را كه عامل همه ي مصائب و ناكامي هاي مردم جهان است به چالش كشيم.

به هوش باشيم كه سرمايه داري جهان براي انتقال بحران هاي اقتصادي مبتلابه خود، دست به دامان متحدان خود در كشورهاي درحال توسعه شده اند. از همين روست كه اقتصاد خوانده هاي مزدور خود را به ميدان فرستاده اند تا به مردم جهان بقبولانند كه براي برون رفت از عقب ماندگي و فقر، هيچ راهي غير از رياضت اقتصادي كه تحميل گرسنگي به توده هاي زحمتكش است وجود ندارد. حذف يارانه ها و خدمات اجتماعي و گسترش خصوصي سازي و حذف ضوابط و مقررات از مناسبات كار و سركوب تشكل هاي مستقل كارگري و نيز ايجاد تشكل هاي گوش به فرمان دولت ها براي كنترل هر گونه حق خواهي زحمتكشان، از اقدامات سرمايه داري براي پايدار كردن گرسنگي در جوامع امروز است. در هر كجا كه بتوانند با نسخه هاي نئوليبراليستي كه نهاد هاي امپرياليستي به اقصا نقاط جهان تجويز مي كنند بحران هاي خود را منتقل كنند از همين روش استفاده مي كنند و در هر جا كه با مقاومت روبرو شوند با لشكركشي و نظامي گري برخورد مي كنند. اين هجوم وحشيانه ي سرمايه داري جهاني جز با وحدت جهاني زحمتكشان قابل مهار نيست. پس بكوشيم تا با كشف نيروي طبقاتي خود در ايران و جهان با اين هجوم چند لايه سرمايه داري و نمايندگان سياسي آن ها برخوردي شايسته و بايسته داشته باشيم. تلاش براي ايجاد تشكل هاي صنفي و نيز پيگيري مبارزات كارگري در ايران و جهان و حمايت از اين مبارزات از اولين گام هاي اين روندِ ضروري ست. ما به عنوان طبقه كارگر ايران گرفتاري هاي بسياري داريم كه ناگزير از برنامه ريزي براي رفع اين گرفتاري ها هستيم.

بايد تلاش كنيم كه برنامه ي اصلاح قانون كار و تامين اجتماعي از دستور كار حكومت حذف شود و نيز مديريت سازمان تامين اجتماعي به منتخبان واقعي حقوق بگيراني واگذار شود كه پس انداز ساليان كار خود را به اين سازمان سپرده اند.

بايد مجلس و دولت را مجبور سازيم تا همه ي نيروي كار را مشمول قانون كنند از جمله كارگران كارگاه هاي زير 10 نفر را كه از شمول قانون كار معاف شده اند، و نيز بكوشيم تا طرح استاد شاگردي از برنامه ي دولت براي هميشه حذف شود.

بايد تلاش كنيم كه پديده اي به نام حقوق و دستمزدهاي معوقه در همه ي بخش هاي اقتصاد اعم از بخش خصوصي و غيرخصوصي براي هميشه به تاريخ سپرده شود و بكوشيم نمايندگان واقعي مان در تعيين حداقل دستمزد بر اساس رفع نياز يك خانواده 4 نفري، مشاركت داشته باشند.

تلاش كنيم تا چرخ بيكار سازي از حركت باز ماند و اخراج كارگران به بهانه هاي واهي پايان پذيرد. بكوشيم بساط نظاميان وعناصر امنيتي را از واحد هاي توليدي و كارگاه ها برچينند و تشكل هاي كارگري و مبارزه ي طبقاتي كارگران، از جمله حق اعتصاب را به رسميت بشناسانيم.

تلاش ما مي تواند، تشكيل سنديكاها، اتحاديه ها و هرگونه تشكل كارگري و تعطيلي روز جهاني كارگر به عنوان روز مبارزه ي كارگران عليه نظم سرمايه داري را تبديل به قانون كند.

براي تثبيت دستمزد برابر در مقابل كار برابر و رفع هر گونه تبعيض در محيط كار اعم از تبعيض جنسيتي ، تابعيتي ، قومي ، عقيدتي و…عمل متحد كارگران الزامي ست بنابراين از اتحاد دريغ نورزيم.

جلوگيري از كار كودكان زير 18 سال و فراهم كردن زمينه ي تحصيل و درمان رايگان براي تمام كودكان و جوانان مي تواند و بايد در خواست هاي عمومي ما منعكس شود.

تلاش براي دريافت ابزار و ادوات ضروري براي كار ايمن و حمايت از جان كارگران در برابر سود كارفرمايان را بايد جزيي از فعاليت كارگران فعال هر واحد اقتصادي قرار گيرد.

بدون خواست جدي ما كارگران، واگذاري اموال عمومي به بخش خصوصي و غارت سازمان تامين اجتماعي توسط صاحبان قدرت متوقف نخواهد شد پس در اين راه كوشا تر باشيم.

براي ايجاد و برقراري وحدت طبقاتي، صرف نظر از همه ي تفاوت ها تلاش نماييم و باور كنيم كه يك طبقه ايم، همانطور كه سرمايه داران همواره صرف نظر از تفاوت هايشان به عمل متحد مبادرت مي ورزند.

پاينده باد وحدت كارگران جهان عليه سرمايه داري و عقب ماندگي

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s