سرمايه داران خواسته ي خود را با سازماندهي خانه ي كارگري ها، از زبان كارگران مطرح مي كنند

پس از چندين سال ممنوعيت برگزاري روز جهاني كارگر و در پي گسترش اعتراض هاي كارگري و بحران هاي فراگير معيشت خانواده هاي كارگران و ديگر زحمتكشان، بالاخره امسال به تشكل دولتي خانه كارگر اجازه دادند تا به نيابت از كارگران مراسم محدودي داشته باشند. اما در همين مراسم محدود هم به جاي قطعنامه اي در راستاي مطالبات طبقه كارگر، با مقصر نماياندن گروهي از كارگران، آدرس غلط دادند و به جاي پرداختن به مناسباتي ديكته شده توسط نهادهاي امپرياليستي كه بهره كشي هاي وحشيانه از نيروي كار را دستور كار خود دارد، كارگران افغان را آماج حملات خود قرار دادند. 

گويا كارگران غير ايراني موجب پايين آمدن قيمت نيروي كار و بالا رفتن قيمت كالاهاي مورد نياز شده اند. آش اين دروغ بيشرمانه آنقدر شور است كه سازماندهندگان آن، با رندي تمام آن را در ظرف كارگران به كام خواهران و برادران افغان مي رسانند.

همان ها كه سرمايه دار را كارآفرين، و كارگر را كارپذير مي ناميدند تا هر نوع مقرراتي را از مناسبات كار حذف كنند و مسير بهره كشي را بدون مقاومت سازند، امروزه مي خواهند با قرار دادن كارگر ايراني در مقابل كارگر افغان و كارگر مرد در مقابل كارگر زن و كارگر شيعه در مقابل كارگر سني و… صف كارگران و مطالبات متراكمشان را به انحراف كشانده و با ضعيف كردنشان در مقابل سرمايه داري باز هم به عقب نشيني بيشتر وادارشان سازند.

كارگران ايران خود را جزيي از طبقه كارگر جهان مي دانند. آناني كه با دعوت از هارترين سرمايه داران خارجي و شركت هاي چند مليتي به ايران سر از پا نمي شناسند و براي غارت منابع و نيروي كار در اين مرز و بوم، هم طبقه اي هاي خود را از سراسر جهان به ايران دعوت مي كنند. در روز كارگر به يكباره جلوه اي از ناسيوناليسم افراطي را به نمايش مي گذارند. بي آن كه بفهمند طبقه ي كارگر در ايران دم خروس همبستگي طبقاتي اين بي وطنان را ديده و دروغ عِرق ملي اين جماعت را با پوزخند و مقاومت طبقاتي جواب خواهد داد.

ترفند قرار دادن كارگران غير بومي در مقابل كارگران بومي و نهايت استفاده از كار ارزان آنان، تنها مختص به ايران و كارگران غير ايراني نيست اين حيله ي شناخته شده ايست كه در آمريكا با كارگران مكزيكي و در آلمان با كارگران ترك و … مي شود. در واقع كارگر در هر كجا كه باشد چاره اي جز فروش نيروي كار خود به صاحبان ابزار توليد ندارد و سرمايه داران براي سود بيشتر از يك سو با تقسيم كارگران به قانوني و غير قانوني، به بومي و غير بومي به زن و مرد و… در تلاشند تا نيروي كار را با تفرقه نسبت به هم بد بين نمايند و از سوي ديگر، با استفاده از نيروي كار غير قانوني و غير رسمي، زمينه ي حذف مقررات را به طور كامل از مناسبات كار فراهم آورند. زيرا نيروي كار افغان، هم كار مي كند و هم بيمه نمي شود. نيروي كار غير رسمي هم كار مي كند و هم مشمول حداقل هاي مصوب قانوني قرار نمي گيرد. از مسير كشف علل افغان ستيزي ست كه مي توان دست سازمان دهندگان قطعنامه ي روز جهاني كارگر را خواند.

از همين رو يك بار ديگر اعلام مي كنيم: كارگران صرف نظر از مليت، جنسيت، قوميت، نژاد و باورهايشان، به يك طبقه اجتماعي تعلق دارند و مادام كه اين طبقه در مقابل هجوم بهره كشان كه اتفاقا آنان نيز به دنبال وحدت طبقاتي و جهاني خود هستند، به اتحاد عمل طبقاتي دست نيازند وضع اشتغال و لاجرم وضع معيشت بهتر از اكنون نخواهد بود. در حال حاضر با توجه به فقدان سازماندهي موثر طبقاتي در سطح جامعه و با عنايت به پتانسيل موجود در ميان نيروي كار تنها، مقاومتِ طبقاتيِ متشكل است كه مي تواند هجوم بهره كشان را به معيشت خانواده هايمان بي اثر سازد.

تلاش براي ايجاد تشكل هاي مستقل صنفي و طبقاتي كارگران مي تواند ترفندهايي از نوع خانه ي كارگر را بي اثر كند.

زنده باد همبستگي طبقاتي همه كارگران جهان

كانون متحد كارگري «كمك»

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s