دو شعر از فلزبان

بازیِ دوران

تاپ تاپِ خمیر

شیشه پُر پنیر

دستِ کی بالا ؟

زیرِ سنگینی ی این همه سنگ

دستِ سرمایه –

بالاست؛

ما فقط کابوسیم !

قَدْ کنیم راست –

بی کم و کاست

نوبتِ آسیاب هم –

با ماست .

فلزبان
۹۴/۶/۲

دوز بازی

به چین !

سنگ هایت را

به نامِ قانون ؛

نگذار –

به یک خط شویم ؛

دست هامان –

به هم رسید ؛

به خط میشویم

و تمام .

فلزبان
۹۴/۶/۲

نظر شما

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s