شعری از فلزبان

به نئولیبرال های پرازادعا و وعده و حاکم بر جهان

خنده –
که می زنی
ملیح ؛
وحشت، ناک تری !
اخمِ سردِ شما هم –
خون بود
خنده مستانه بزن، پایانی !
وقتِ لبخند زدنِ ما ، اما
آب که ، می رقصد
سنگ هم می خندد
تو اگر باشی هم –
گریانی .

فلزبان
۹۴/۹/۱۸

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s