كارگران، زحمتكشان، مردمِ ايران!

در آستانه ی سال نو و طبق معمول همه ساله، تعیین حداقل دستمزد برای سال 95 نگرانی هایی را برای ما کارگران ایجاد کرده است. چرا که امسال بر اساس برنامه ششم توسعه قرار شدهاست برای رفاه حال کارگران!!! حمایتهای همه جانبه از سرمایه داران به عمل آید و علاوه بر تسهیلات و وامهای ارزان قیمت به کارفرمایان، معافیت مالیاتی قابل توجهی نیز به سرمایهداران بدهند و دست کارآفرینان!!! را در اخراج کارگران بازتر نمایند و همچنان با تداوم قراردادهای موقت و سفیدامضاء موضع کارگران را در مواجه با سرمایه ضعیف و ضعیفتر نمایند.

چه بسا اگر با مقاومت کارگران مواجه نمی شدند قرار بود فارغ التحصیلان زیر 29 سال را با 75درصد حداقل دستمزد به کار بگیرند. بنابراین دولت تمام فعالیتهای اقتصادی خود را برای حمایت از سرمای هداران در مقابل کارگران در برنامه ششم توسعه پیش بینی کرده که اگر با مقاومت موثر روبرو نشود، حداقل دستمزد سال 95 توهین آمیزتر و فقرآفرین تر از سالهای گذشته خواهد بود.
برنامه ششم توسعه، که نقش موثر اتاق بازرگانی در سیاست گذاری اقتصاد کلان کشور در جایجای آن خودنمایی میکند، به اندازه کافی گویای جهتگیری ضدکارگری این برنامه هست. سرعت بخشیدن به توصیه نهادهای امپریالیستی در ایران، یعنی گسترش خصوصی سازی، آزاد کردن قیمتها و مقررات زدایی از مناسبات کار و کاهش هزینهی نیروی کار در قیمت تمام شدهی کالا و خدمات از جمله اهداف این برنامه است. بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول و سازمان تجارت جهانی در جهت تضمین سود انحصارات و انتقال بار بحرانهای اقتصادی امپریالیسم به دوش مردم جهان، تا کنون ملل بسیاری را به فقر و فلاکت و بدهکاری کشاندهاند.
در شرایطی که حداقل دستمزد سال 94 حتی پاسخگوی یک هفته معیشت خانواده هم نبود و سبد کالاهای مورد نیاز خانواده در مواردی حتی بیش از 150درصد افزایش قیمت داشته و عمده کالاهای مصرفی زحمتکشان، تورم بالای 50درصد را تجربه کردهاست، مقامات و نمایندگان تشکلهای بهاصطلاح کارگری دولت ساخته، از تورم 10درصد و 12درصد صحبت میکنند. گویا بنا دارند که افزایش حداقلدستمزد سال جدید را با چنین ارقامی محاسبه کنند. این در حالیست که صاحبان قدرت، حتی سازمانهای دولتی کنترل کنندهی قیمت کالاهای مصرفی را مزاحم خود و سوسیالیستی مینامند، اما در مقابل حاضر نیستند بخش کوچکی از سود ناشی از افزایش قیمت کالا و خدمات را به دستمزد توسری خوردهی کارگران تولیدکننده و زحمتکشان در عرصه خدمات اضافه نمایند.
مردمِ ستم ستیز ایران!
درهی ژرف فاصله طبقاتی و فاصله فقر و غنا در جامعه ما هر روز هراس انگیزتر می شود و تهدید عواقب اجتماعی آن هر روز به خانوادههای بیشتری چنگ و دندان نشان میدهد. با حمایت از دستمزد زنان و مردان کارگر و تلاش برای کم کردن فاصلهی فقر و ثروت، از فاجعهی عمومیتر شدن، اعتیاد، تنفروشی و خودکشی و دیگرکشی و… جلوگیری کنید.
کارگران، جوانان بیکار!
فقر، بیکاری، و کارِمزدی اموری اجتماعیاند. تلاش برای تاثیرگذاری در امور اجتماعی به صورت فردی و بدون برنامه راه به جایی نخواهد برد. امور اجتماعی به ابزارهای اجتماعی نیاز دارد. سندیکا، اتحادیه، و هر تشکل مستقل از قدرت از جملهی این ابزارها هستند. با ایجاد تشکلهای صنفی، محلی و طبقاتی، مبارزه برای دفاع از حقوق خود در مقابل سرمایهداری را موثر کنید و نگذارید دستمزد نیروی کار را بیش از این تحقیر نمایند.
حداقل دستمزد باید جوابگوی معیشت یک خانوادهی کارگری باشد و از خوراک و پوشاک و مسکن و درمان و آموزش تا بهداشت و ورزش و تفریح و بازتولید نیروی کار را شامل شود. در غیر اینصورت باید با تمام توان در مقابل آن مقاومت کرد.
تنها با قدرت تشکلهای واقعی کارگران و حضور تعیین کننده نمایندگان آنان است که معیشت زحمتکشان و حداقلدستمزد میتواند از وضع فاجعهبار فعلی به وضع مطلوب برسد.

کانون متحد کارگری «کمک»
بهمن 94

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s