نفرين شده ی خدای سرمايه

شعری از «علی یزدانی»
با اقتباس از سرود انترناسیونال

نفرين شده ی خداي سرمايه، قيام!
شمشير مقاومت برآور ز نيام

تا سود بود قبله ی اين قوم يمين
جز فقرِ سيه هيچ نيابي به زمين

پُر چون تو بود جهان بيداد و ستم
تنها تو نِئي زخمي اين نظم دژم

هيچيم بدون هم، به وحدت اما
بنياد ستم چو سيل ويران از ما

از خان و ز پارلمان و از شيخ و ز شاه
بر ما نرسد جز شرر و فقر سياه

اميد به خدعه و به نيرنگ مبند
كين هردو ندارد مگر آسيب و گزند

از هر طرفِ زمين رسد اين پيغام
از سرخ و سفيد و زرد و زنگيِ تمام:

نوميد مشو كه جمع نفرين شدگان
چون سيل برآورند تيرك ز ميان

اين خيمه ی بيداد فرو ريختنیست
وين قوم ستمگر همگي بيختنيست

از خانه و قوم و وطن ار بندي بار
دنياست تو را خانه و مردم همه يار

بين الملل رنجبران وحدتتان!
درمان كند آلودگي و فقر جهان

گر نظمِ برابري شعارت باشد
توده به جهان رها ز غارت باشد

پس پرچم انترناسيونال به دست
شايسته بود نظم كهن را بشكست

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s