برجام دوم- ابرچالش های اقتصاد ایران کدامند؟

آقای مسعود نیلی مشاور ارشد اقتصادی رییس جمهور، اقتصاد دان نولیبرالی و استاد دانشگاه درایران که با دوره ی 12 ریاست جمهوری پست های حساسی را در اختیار گرفته اند، در جلسه اخیر هییت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران گفته اند:
«تغیر پارادیم اقتصاد سیاسی ایران ضروری است و بدون آن ابر چالش های اقتصادی ایران حل نخواهد شد.»
به خواندن ادامه دهید

Advertisements

بازنگری در قانون اساسی کشور تغییر نظام ریاستی به پارلمانی و حذف ریاست جمهوری

براساس برخی خبرها در رسانه های ایران و جهان، در ایران نمایندگان مجلس در حال تهیه نامه ای به رهبری هستند برای بازنگری در قانون اساسی و محدود کردن نقش ریاست جمهوری . در واقع یاز گشت به مناسبات سال 68 و نظامی بدون ریاست جمهوری. هدفی که در پشت این طرح وجود دارد هرگز قصد رو به سوی اصلاحات برای بهبود ساختار اجتماعی را در بر ندارد زیرا همه علت های کلیدی که باعث شرایط نا به هنجار امروزی شده است از دید این نمایندگان، وجود خارجی ندارد. لذا حیرت آور نیست که هیچ اشاره ای بدان ها نمی کنند. به خواندن ادامه دهید

یورش اندیشه های طبقه متوسط به فلسفه علمی زیر پوشش مارکسیسم

در تلگرام بخش کارگری » مَحرَمی کو که فرستم ب . . . » مطلبی تحت عنوان «کدام چپ در آینده ایران نقش دارد؟ » به کوشش شاهرخ احمدی و باورِ علی کشتگر منتشر شد. اگر این مطلب در نشریات لیبرالی مانند مهرنامه منتشر می شد چندان غیر معمول نبود، زیرا این جماعت ماکیاولیسم از هر طریقی برای کوبیدن فلسفه علمی استفاده می کنند و از هیچ ترفند و وارونه سازی کوتاهی نمی کنند.ولی انتشار آین نگرش خُرده واسطه گری در این بخش کارگری نشانگر تهاجم جدیدی برای تخریب اندیشه های علمی در میان کارگران ایران است که هر روز بیشتر از دیروز به شناخت دوستان و دشمنان طبقاتی خود نزدیک تر می شود. به خواندن ادامه دهید

نبرد فرد با ساختار اقتصادی امپریالیستی

جریان تشکلی زنده و پویا تنها برای دفاع از حقوق قانونی کارگران، در دوران حاکمیتی متکی به قدرت نظامی که این قدرت نظامی و همه ی نهاد های دیگر وابسته به حاکمیت را برای خفه کردن صدای دادخواهانه کارگران و مردم بدون دریغ به کار می گیرد؛ به وجود آمد. «سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه» با تلاش فعالان کارگری و کارگران زحمت کشی که تنها سلاح شان تکیه بر قانون اساسی و قانون کار کشور و نگاهی خوش بینانه به پوسته ی مذهبی حاکمیتی بود که مدعی است بهترین دموکراسی دنیا را می خواهد کاربردی کند و در شعار های چهل ساله اش خود را ادامه دهنده راه اسطوره های دینی هم چون «علی، ابوذر و سلمان » می داند، ایجاد گردید. به خواندن ادامه دهید

روند سرکوب کارگران با کدامین اصول قانونی؛ اصول شرع، قانون اساسی یا قوانین بازار آزاد ؟!!!

اخبار دستگیری کارگران نیشکر هفت تپه خوزستان دربرخی از رسانه ها بازتاب یافت. منبع خبر ایلنا و بی بی سی
» . . . نیمه شب سوم امرداد ماه حدود 15 نفر از کارگران این کارخانه توسط نیروی انتظامی بازداشت شده اند . . . علت بازداشت این افراد تجمع در دومین روز اعتصاب در محور شوش به اهواز و مختل کردن تردد در این مسیر بوده است.»
دولت های پس از جنگ با حذف قانون کار زیرکانه برای یافتن شریک جرمی در پایمال کردن اصول قانون اساسی و حذف قانون کار که در بعضی از اصول آن، از حقوق کارگران دفاع کرده است، توانسته اند پای قوه قضاییه را به بازار کار باز کنند تا هر سه قوه و نیروهای انتظامی در قانون زدایی شریک این دولت ها بشوند. به خواندن ادامه دهید

آیا بورژوای ملی در این مقطع تاریخی متحد کارگران ایران است؟

مقاله ای در اخبار روز و تلگرام به نام آقای حمید آصفی منتشر شده که نقدی است برفعالان کارگری و خواست های حداقلی کارگران ایران. «چرا سطح خواسته ها ومطالبات را به بسته ها و سیستم رفاه اجتماعی ارتقا نمی دهند؛ . . . «ادامه مطلب انگشت گذاشتن بر کلی از دردهای واقعی کارگران و نارسایی های موجود آنهاست که ارزشمند و قابل توجه بود که رفیق ارجمند کارگران ایران آقای حسین اکبری پاسخی شایسته ودر خور به این نقد داده اند، از این رو اتحادیه نیروی کارپروژه ای ایران در این موارد وارد گفتگو نمی شود. ولی باور دارد برخی موارد که فراموش شده و نقد نشده اند، دارای ارزش و اهمیتی است که ندیده گرفتن آن چشم بستن بر دور باطلی است که در تاریخ مبارزات کارگران ایران به دفعات تکرار شده است ویکی از مهم ترین علت های شکست تلاش های پیگیر و متشکل کارگران ایران بوده است. به خواندن ادامه دهید

در پوست میش

اخبار کارگری همه را به حیرت می اندازد، همه با شگفتی انگشت به دهان می گیرند و با تعجب از خود می پرسند: این چه معنایی دارد که یک واسطه تولید یا بزعم حاکمان » کار آفرین» یا همان سرمایه دارکه حاکمان از روی شرمی که ناشی از افشای گرایش واقعی آنهاست، گرایشی که 40 سال آن را از مردم پنهان کرده بودند؛ نام کار آفرین را بر او گذاشته اند، بدون هیچ مشکلی سودهای میلیاردی را به حساب بانکی ش در آن سوی آب که گرین کارت ش را پیش از این خریداری کرده است می فرستد، و در عین حال می تواند ماه ها از پرداخت حقوق حقیر و نا چیز کارگران خود داری کند!!!! آن هم بدون آن که هیچ نهاد قانونی از مجلس که به ظاهر باید نماینده مردم باشد ولی در عمل، مدافع منافع دلالان است، تا نهادها و مراجع قانونی چون قوه قضاییه و دادگاه های شهرستان ها که به دلیل حذف عملی قانون کار، کارگران مجبورند برای احقاق حق پایمال شده اشان به آنها مراجعه کنند، با سکوت خود بر این دزدی ها و جنایات آشکارِ دلالان، مهر تایید می زنند؟! و در عمل آنها را تایید می کنند. به خواندن ادامه دهید

آمار واقعی بیکاران کشور و آزاد سازی دستمزد کارگران

(سازمان جهانی کار) آی ال او:
«هر کس یک ساعت در هفته کار کند شاغل محسوب می شود»
بر این اساس نولیبرالی– امریکای وزیر کار حاکمیت اسلامی ایران که مدتها کار اطلاعاتی کرده و به خوبی از درون مایه دیدگاه های سازمان های ضد مردمی سرمایه داری با خبر است برای توجیه آمار های نادرستی که برای سر در گم کردن مردم اعلام می کند این نظریه سازمان جهانی کار را بدون توجه به این واقعیت که آیا با یک ساعت کار در ایران می شود هزینه زندگی یک خانواده یا حتی تنها هزینه زندگی یک روز یک نفر را تامین کرد؟ مورد استناد قرار می دهند و اعلام می نمایند آمار بیکاری در ایران سه میلیون و دویست هزار است (ایسنا 12 اردیبهشت 96 ) یک وزیر مسیولیت سنگینی نسبت به مردم دارد و حق ندارد مانند یک روزنامه نگار نو لیبرالی اظهار نظر کند و آمار بدهد. یک روز بعد در روز 13 اردیبهشت 96 در پاسخ به خبرنگار ایلنا که گفته بودند: یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری اعلام نموده یارانه را 250 هزار تومان خواهد کرد. ایشان که حرف های روز پیش خود را فراموش کرده بودند، گفتند: » اگربخواهیم به هر فرد بیکار ماهیانه 250 هزار تومان پرداخت کنیم به طور قطع بیش از20 میلیون نفر مراجعه می کنند» به خواندن ادامه دهید

پرسش از رییس جمهور و پیشنهاد کارگران پروژه ای ایران

در ساختارهای اجتماعی – اقتصادی که آزادی تنها در انحصاریک گروه اندیشه ای خاص قرار دارد، دیگران؛ دگر اندیش و شهروندی بدون هیچ حقوق مدنی، قانونی و سیاسی در جامعه تعریف می گردند. یا در واقع ما در چنین ساختارهای اجتماعی به دمکراسی یونان باستان برمی گردیم. دموکراسی که برده داران از آن برخوردار بودند و برده ها را انسان نمی دانستند، آنها را حیوانات سخن گو می پنداشتند و حتی دانشمند بزرگی چون ارسطو، این گونه می اندیشیدند و برده داری را نفی نکرد . درست مانند کارگران قرارداد موقت ایران که در ابتدای قرن بیست و یکم هیچ حق قانونی ندارند و بنام مناطق آزاد تجاری – صنعتی از شمول قانون اساسی و کار ایران خارج شده اند. روندی که برآیند کودتای اولین رییس جمهور پس از جنگ ایران » سردار سازندگی» رفسنجانی بود بر علیه قانونن اساسی و اصل 44 و 45 آن. به خواندن ادامه دهید

برآیند انتخابات از نگاه برخی کارگران پروژه ای ایران؛ خطاب به حاکمیت

ویژگی های این انتخابات برای کسانی که می خواهند خِرَدعلمی – منطقی پیشرفته ی جهانی را به کار بگیرند هوشدار دهنده است. از سوی دیگر بیان کننده شعور اجتماعی مردمان ماست که با رای خود در این هیاهوی انتخاباتی راه را به دولت مردانی که پس از 28 سال دوران تعدیل ساختاری و خصوصی سازی، هنوز چشم و گوش بسته دنبال رو سیاست های نو لیبرالیستی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول هستند، نشان می دهند. پس از نا کامی های دولت های پس از جنگ در توسعه اقتصادی و بی اثر شدن آمارهای مهندسی شده، برای توجیه رکود و تورم و . . . و عدم پذیرش تجارت جهانی عضویت آنها را؛ آقایان، برای رسیدن به این هدف شان ( جذب سرمایه های خارجی و عضویت در تجارت جهانی) قانون کار را با تنظیم قرارداد های کار برای مناطق آزاد تجاری – صنعتی از مناسبات اجتماعی آن مناطق حذف نمودند. به خواندن ادامه دهید

حمایت یک رسانه امپریالیستی- نولیبرالیستی از یکی از دو جناح رقیب در انتخابات ریاست جمهوری

در مورخه 24 اردیبهشت 96 بی بی سی آستین ها را بالا زد تا با آمار؛ همان آمارهای » مهندسی » شده ی بانک مرکزی از یکی از دو جناح در گیر در انتخابات حمایت کند. در ضمن، بدین گونه نشان دهد بر خلاف نگرش برخی مخالفان سیاست های نو لیبرالی در ایران این دو جناح با هم تفاوت های کیفی دارند. اگر چه ما منکر اختلاف در سیاست های این دو جناح نیستیم، ولی باید یادآوری کنیم این دو جناح هر دو، به مناسبات اقتصادی تعدیل ساختاری و خصوصی سازی باور دارند. یا به زبان ساده تر هر دو جناح بر یک قطار سوارند و یک هدف را دنبال می کند البته با اختلافات جدی در بدست گرفتن رهبری و هدایت قطاری که بارش دلارهای نفتی است. این همه افشاگری ولو دادن ها در درگیری های انتخاباتی شان بر این واقعیت گواهی می دهد. به خواندن ادامه دهید

مبارزات انتخاباتی با شعار های پوپولیستی

کاندیدادهای انتخابات ریاست جمهوری به دو دسته عمده تقسیم شده اند. گروه حاکم که هنوز اهرم های اجرایی را در اختیار دارند و با ژستی لیبرالی و در شکلی به ظاهر قابل انطباق بر منطقی واقع گرایانه از برنامه های نو لیبرالی (تعدیل ساختاری و خصوصی سازی ) دفاع می کنند و اشک تمساح برای معیشت مردم فقیر شده می ریزنند، بدون آن که این پدیده را علت یابی کنند. ولی با ادعای چند برابر کردن دریافتی محقرانه ی صدقه بگیران صندوق های خیریه، کار دولت را به عنوان توجه به مردمان زحمت کش توجیه می کنند. ولی در مورد حداقل حقوق کارگران که با تولید اجتماعی چرخهای صنعت و اقتصاد کشور می گردانند با سخت گیری وبه کمک آمار «مهندسی شده» اجازه یک رشد منطبق با تورم بالای اجتماعی را نمی دهند و قدرت خرید کارگران را با ترفندهای مالی – لیبرالی در حداقل ممکنه پایین نگه می دارند. ولی با مالیات های غیر مستقیم و گران کردن سالانه آب و برق و گاز و . . این قدرت خرید نا چیز را بازهر چه بیشتر بی ارزش می کنند. به خواندن ادامه دهید

کارگران ایران و روز کارگر

در آن روزگارانی که در ایران صنایع سنگینی وجود نداشت و تنها کارگاه های کوچک آهنگری و چند کارگاه کوچک چاپ در سراسر این کشور استبداد زده پیدا می شد، در کشوری که هر روز یک دیکتاتور یا از استعمار انگلیس ویا امپریالیسم آمریکا برایش صادر می شود و آنها هم با حمام خون صدای کارگران مبارز ایرانی را می دوزند. در آن روزگار تار و تاریکی که شاهان قاجاریه فارغ از دنیای در حال پیشرفت صنعتی – علمی، سرسره های سکسی در کاخ های خود می ساختند (به کتاب سوسمار الدوله مراجعه شود) مولدان کشاورز و صنعتگر ایرانی از فقر و بیگاری و مالیات های رنگارنگ مانند امروز؛ به روسیه تزاری مهاجرت می کردند تا با کار در صنایع نفت و معادن یک استعمار گر و امپریالیسم همسایه لقمه ای حقیر برای کودکان خود به دست بیاورند. به خواندن ادامه دهید

انتخابات استصوابی و حذف تدریجی قانون اساسی و کار

سکوت سنگین نهاد های حکومتی در مورد روند تدریجی دور زدن قانون اساسی و حذف قطعی قانون کار برعلیه بیش از 90 درصد کارگران و نیروی کار ایران هم چنان تداوم دارد، گویی حاکمان به این باور رسیده اند که وجود قانون برای جامعه امروزی غیر ضروری است، در حالی که مناسبات اجتماعی امروز با مناسبات 14 قرن پیش بسیار متفائت است و دارای آن چنان پیچیدگی هایی است که بدون قانون امکان ادامه آن تنها با کمک قدرت نظامی نهادهای مسلح امکان پذیر است. روندی که تنها نامی که شایسته آن است، خفقان و دیکتاتوری است. این چنین وضعیت اجتماعی راه رفتن بر روی لبه ی تیغ است. یا در واقع یک پایداری مشروط و شکننده که می تواند با هر واقعه و بحرانی اجتماعی – اقتصادی چون یک سونامی ترو خشک را با خود به نیستی بکشاند. به خواندن ادامه دهید

شعارهای سال، مفاهیمی کلی برای اجرا ؟! یا ابزاری برای گردآوری آرای مردم؟

شعار عمده و اصلی سال 95 که به دفعات روی آن تاکید شده، اقتصاد مقاومتی بود. مفهومی قابل درک برای همه، به گونه ای که حتا برای کم دانش ترین آدم های این زمانه، تجارت خارجی ملی، حمایت از سرمایه های ملی که در هرکشوری نیروی کار صنعتی و دانش آموختگان دانشگاه های آن است همراه با برنامه ریزی حتا برای نسل آینده که می باید سرمایه گذاری ملی- دولتی با امکانات داخلی، برای توسعه صنعتی کشور باشد، امری است روشن و بدون تردید. ولی دولت های پس از جنگ همگی؛ چه به اصطلاح «سازندگی ، اصلاحات ، اصول گرا و دولت فعلی» بر قطاری سوار شده اند که خوش بینی دکتر مصدق را پیش از کودتای امپریالیستی 28 امردادماه سال 32 تداعی می کند.آرزوی پذیرفته شدن در تجارت جهانی. قطاری با سرشت اقتصادی وابستگی به امپریالیسم جهانی که ما را وادار می کند فروشنده مواد خام وخریدار کالاهای بی کیفیت آنها که تولیدش برای سود بیشتر به چین و جنوب شرقی آسیا منتقل شده است، باشیم. اگرچه این کالاها در ظاهر، چینی هستند ولی سرشت آن چینی- امپریالیستی با سود مشترک می باشد. به خواندن ادامه دهید

کارگران از نگاه دولت، تلویزیون پست مدرنیستی جمهوری اسلامی و نمایندگان مجلس

تلویزیون خدمت گذار بدون چون وچرای سیاست های نو لیبرالیستی حاکمیتِ پس از جنگ، مستندی از کار و کارگران تهیه کرد و پخش نمود که سندی زنده است در افشای 28 سال مناسبات ضد کارگری و مردمی این حاکمیت دنباله روی دستورهای صندوق بین المللی پول یا همان سیاست گذاران امپریالیسم جهان خوار آمریکا و حواریون اروپایی ش. در این مستند آقای محجوب به عنوان نماینده ای از کمیسیون کار مجلس و همه ی مجلسیان وفا دار به تعدیل ساختاری و خصوصی سازی و مدیر ارشد کارگران دولتی (شوراهای اسلامی کار) که بله گویان اوامر دولت های وقت هستند، مورد پرسش قرار می گرفت. دوربین گزارشگربه میان کارگاه های کوچک می رفت و کارگران را در حال کار نشان می داد سپس از آنها می پرسید ماهیانه چه مقدار حقوق می گیرید و آنها مبلغی بین 250 و یا 300 هزار تومان در ماه را بدون مرخصی بدون بیمه بدون سنوات یدون حق اولاد و . . . را اعلام می نمودند. به خواندن ادامه دهید