نفرين شده

93/02/16
شعری به مناسبت روز جهانی کارگر

نفرین شده ی خدای سرمایه، قیام!
شمشیر مقاومت بر آور ز نیام

تا سود بود قبله ی این قوم یمین
جز فقرِ سیه هیچ نیابی به زمین

پُر چون تو بود جهان بیداد و ستم
تنها تو نئی زخمی این نظم دژم

از هر طرفِ زمین رسد این پیغام
از سرخ و سفید و زرد و زنگی تمام

نومید مشو که جمع نفرین شدگان
چون سیل برآورند تیرک ز میان

این خیمه ی بیداد فرو ریختنی ست
وین قوم ستمگر همگی بیختنی ست

از خانه و قوم و وطن ار بندی بار
دنیاست تو را خانه و مردم همه یار

بین الملل رنجبران وحدتتان!
درمان کند آلودگی و فقر جهان

گر نظمِ برابری شعارت باشد
توده به جهان رها ز غارت باشد

پس پرچم انترناسیونال به دست
شایسته بود نظم کهن را بشکست.

علی یزدانی

Advertisements

نظر شما

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s