نفرين شده

93/02/16
شعری به مناسبت روز جهانی کارگر

نفرین شده ی خدای سرمایه، قیام!
شمشیر مقاومت بر آور ز نیام

تا سود بود قبله ی این قوم یمین
جز فقرِ سیه هیچ نیابی به زمین

پُر چون تو بود جهان بیداد و ستم
تنها تو نئی زخمی این نظم دژم

از هر طرفِ زمین رسد این پیغام
از سرخ و سفید و زرد و زنگی تمام

نومید مشو که جمع نفرین شدگان
چون سیل برآورند تیرک ز میان

این خیمه ی بیداد فرو ریختنی ست
وین قوم ستمگر همگی بیختنی ست

از خانه و قوم و وطن ار بندی بار
دنیاست تو را خانه و مردم همه یار

بین الملل رنجبران وحدتتان!
درمان کند آلودگی و فقر جهان

گر نظمِ برابری شعارت باشد
توده به جهان رها ز غارت باشد

پس پرچم انترناسیونال به دست
شایسته بود نظم کهن را بشکست.

علی یزدانی

نظر شما

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s